Libreparcours NL

Tag: wetteren

  • Reactie van een treinbestuurder op het ongeval in Wetteren

    We kregen een lezersbrief van een treinbestuurder die reageert op de treinramp in Wetteren. Libreparcours.net moedigt het insturen van artikels of korte standpunten toe. Stuur ons jouw mening of artikel door: libreparcours@gmail.com.

    26wetterenOp 25 april reed een vrachtwagen geladen met gasflessen door de middenberm op de E34. Er was een aanrijding met een andere vrachtwagen. Eén van de bestuurders was op slag dood en daarna volgde een inferno waardoor de snelweg bijna een week afgesloten bleef. Is het een goed idee om gevaarlijke goederen over lange afstanden over de weg te vervoeren? De bestuurder zal het zich zelf wellicht niet afgevraagd hebben. Vrachtwagenchauffeurs moeten immers concurreren en werken vaak aan dumpingprijzen.

    Besparen op veiligheid en arbeidsomstandigheden

    De ‘concurrentiepositie’ gaat ten koste van de veiligheid en de arbeidsomstandigheden. Oost-Europese chauffeurs die via Belgische bedrijven worden ingezet en amper 3 euro per uur verdienen voor lange werkdagen waarbij de chauffeurs ook met de tachograafschijven moeten knoeien, het is een dagelijkse realiteit die de veiligheid op de wegen niet versterkt.
    Ook de binnenschippers voerden recent actie tegen de dumpingprijzen. Door de crisis zijn er minder goederen te vervoeren. De grote investeringen die de kleine zelfstandige schippers voor 2008 maakten, kunnen ze niet meer terugbetalen. De binnenschippers eisen een gecontroleerde prijs voor het vrachtvervoer. Ze blokkeerden een tijdlang enkele sluizen.

    Werkgeversfederatie VOKA was er snel bij om te spreken over de schade voor de economie als gevolg van de acties van de binnenschippers. Over de enorme maatschappelijke schade aan het milieu, binnenschippers, vrachtwagenchauffeurs,… als gevolg van de liberalisering van het goederenvervoer en de bijhorende dumpingprijzen horen we VOKA natuurlijk niet. Deze praktijken bedreigen nochtans de veiligheid van ons allen, de inwoners van Wetteren mochten dat aan den lijve ondervinden.

    Het goederenvervoer per spoor wordt steeds meer in hetzelfde stramien van goedkoop transport geduwd. Tot voor kort was er B-Cargo, een deel van het staatsbedrijf NMBS. Sinds 1 januari 2012 zijn er 12 operatoren actief. Een staatsbedrijf als B-Cargo dat werkt met statutaire betrekkingen (en dus betere werkomstandigheden voor het personeel) kan natuurlijk niet concurreren met private concurrenten en met wegvervoer waar veel slechtere werkomstandigheden de norm zijn.

    Bij alle discussies over het goederenvervoer per spoor wordt steeds vertrokken van de vraag hoe dit transport marktconform kan zijn. Lees: hoe het zo goedkoop mogelijk kan gebeuren. De vraag hoe transport op een zo veilig en milieuvriendelijk mogelijke manier kan georganiseerd worden, is niet aan de orde.

    Treinramp in Wetteren

    Omstreeks 2u ’s nachts op 4 mei ontspoorde in Wetteren een goederentrein. Vijfhonderd omwonenden werden prompt door de civiele bescherming uit hun bed gelicht. Het rampenplan werd in werking gesteld. In het eerste persbericht werd al benadrukt dat het om een Nederlandse treinbestuurder ging die voor een Duitse firma werkte. Daarbij moet worden opgemerkt dat ook Belgische bestuurders lange ritten in het buitenland maken, zelfs als ze niet vertrouwd zijn met de eigenheden van het net.

    De N-VA was er meteen bij om op basis van ‘een goede bron’ te beweren dat het probleem bij het slechte onderhoud van een wissel lag. Wellicht was dit niet correct. Maar het klopt wel dat het onderhoud van de sporen vandaag veel minder zorgvuldig gebeurt dan pakweg 30 jaar geleden. Dat komt door de beperkte middelen die voor onderhoud worden uitgetrokken, terwijl er tegelijk een intensiever gebruik ervan is. Niet dat N-VA pleit voor publieke investeringen in onderhoud en veiligheid op het spoor…

    Als de ramp in Wetteren iets duidelijk maakt, is het een totaal gebrek aan controle op deze ‘vrije’ markt. Die ‘vrije markt’ trekt zich weinig aan van arbeidsomstandigheden en veiligheid. Neen, enkel het winstbejag is van tel. Wie de cowboy uithangt en risico’s neemt, kan grote winsten boeken. Als het fout loopt, zal de gemeenschap wel betalen. Zo gaat het ook bij de spoorwegen.
    Het is hoog tijd dat we het over een andere boeg gooien en het goederenverkeer volledig in publieke handen organiseren. Enkel dan kunnen arbeidsomstandigheden, veiligheid en milieu centraal staan. Gezien de gevaren en de verregaande gevolgen van ongevallen zoals die in Wetteren of eerder op de E34, is dat geen overbodige luxe.

     

  • Winsthonger vormt een gevaar op de weg!

    26wetteren2De vijfde treinramp sinds begin 2012 toont hoe verregaand de gevolgen van zo’n catastrofe kunnen zijn. Honderden inwoners van Wetteren werden geëvacueerd, sommigen konden pas weken later terug naar huis. Er viel zelfs een dode. De exacte impact van de vervuiling op mens en milieu kan nog niet ingeschat worden. Het gaat om een sociale en ook een ecologische ramp.

    De meeste aandacht ging naar de gevolgen van de ramp in Wetteren en de wijze waarmee met die gevolgen werd omgegaan. De chaotische communicatie van de N-VA-gouverneur van Oost-Vlaanderen werd in het parlement tot hoofdpunt van het debat uitgeroepen. Natuurlijk is er bij een ramp van deze omvang nood aan een strak rampenplan, wat meteen impliceert dat er voldoende wordt geïnvesteerd in veiligheidsdiensten (brandweer, civiele bescherming,…) om een rampenplan te kunnen uitvoeren en zo snel mogelijk duidelijkheid te kunnen verschaffen aan de getroffen inwoners.
    Er was amper aandacht voor de vraag hoe deze ramp mogelijk was. Als er al aandacht voor was, werd gewezen op de individuele verantwoordelijkheid van de Nederlandse bestuurder die te snel zou gereden hebben. Waar niets over wordt gezegd, is dat het goederenvervoer op alle vlakken steeds meer in handen komt van cowboys voor wie veiligheid een ‘kost’ is die de winst in de weg staat.
    Transport over het spoor is potentieel bijzonder veilig. Maar dan moet wel geïnvesteerd worden in degelijk onderhouden infrastructuur en dan moet het transport zelf zo veilig mogelijk worden georganiseerd. Dat gebeurt niet met allerhande private operatoren die tegen elkaar concurreren en daarbij steeds slechter betaald personeel inzetten met steeds slechter onderhouden materieel. De toestanden op de weg met vrachtwagenchauffeurs die uit lageloonlanden worden overgebracht om hier te rijden, dreigen ook op het spoor ingang te vinden. Met ladingen die dood en vernieling kunnen teweegbrengen, is dat totaal onverantwoord.
    Sinds begin 2012 zijn er al vijf ongevallen geweest. Maatregelen om ongevallen te voorkomen – zoals investeringen in betere veiligheidssystemen, in degelijk onderhoud en in attent en goed geschoold personeel (wat degelijke arbeidsvoorwaarden, opleidingen en loon vereist) – passen niet in het geliberaliseerde plaatje waar concurrentie en winsten centraal staan.
    In plaats van te besparen op personeel en veiligheid, is er net nood aan een nieuwe publieke investering. In bedrijven met gevaarlijke productie worden terecht strenge normen opgelegd, maar deze regels (zoals Seveso-normen) gelden vandaag niet voor transportroutes. Met het huidige beleid van liberalisering zal daar geen verandering in komen. Europese eenmaking betekent vandaag niet dat overal dezelfde veiligheidsmaatregelen worden genomen, enkel de winsthonger is eengemaakt. Een uniforme beveiliging van het spoorverkeer zou nochtans een belangrijke stap vooruit zijn waardoor menselijke fouten minder gemakkelijk mogelijk zijn. Bij gevaarlijk transport zou bovendien extra personeel kunnen ingezet worden om de risico’s verder te beperken.
    De ramp in Wetteren was te vermijden en gelijkaardige rampen in de komende maanden kunnen eveneens afgewend worden. Maar dan is er wel nood aan een drastische koerswijziging waarbij de winsthonger van de (spoor-) wegen wordt gehaald. Het personeel is het beste geplaatst om te weten hoe de veiligheid kan geoptimaliseerd worden. In plaats van hen als citroenen uit te persen, zou het personeel – samen met de gemeenschap in het algemeen – zelf het beheer en de controle moeten overnemen. Opkomen voor vervoer dat in publieke handen is en gericht op de behoeften van iedereen – met inbegrip van de behoefte aan veiligheid en een leefbaar milieu – vormt een onderdeel van de strijd voor een andere samenleving.