Libreparcours NL

Blog

  • Spontane busstaking na nieuwe agressie

    In Vlaams Brabant brak vandaag een spontane staking uit bij De Lijn. Aanleiding was een zoveelste daad van agressie. Een bus van de stelplaats Dilbeek werd gisteravond in Anderlecht beschoten. De chauffeur werd niet opgevangen. Toen de andere personeelsleden deze morgen dit hoorden, legden ze onmiddellijk het werk neer. De staking verspreidde zich snel in de regio.

    De aanval op de bus was in de buurt van de plaats waar eerder deze week een molotov-cocktail werd gegooid naar een bus van de MIVB. Dat leidde tot een staking, maar er kwamen intussen nieuwe agressies. Er wordt vermoed dat de agressie in Anderlecht een wraakactie was nadat de MIVB extra controles had gedaan in die buurt. Intussen is Anderlecht koploper op het vlak van agressie op de bussen.
    Toen de chauffeur van De Lijn gisteravond binnen reed en het voorval meldde, kwam er geen reactie. Er werd geen opvang voorzien en de politie werd niet verwittigd. Dat gebeurde pas deze morgen toen de collega’s massaal het werk neerlegden. Er was een gevoel dat dit niet zomaar mocht passeren en dat er moest gereageerd worden. Geleidelijk aan is er een steeds cynischer houding tegenover chauffeurs die het slachtoffer werden van geweld: een gesprek met een psycholoog moet volstaan om daarna zo snel mogelijk terug op de baan te worden gestuurd.
    De spontane staking werd onmiddellijk gevolgd door alle personeelsleden en kende snel een uitbreiding in andere stelplaatsen. Tot in Leuven en Overijse werd het werk neer gelegd. Deze namiddag zullen vrijwilligers er wel voor zorgen dat de schoolkinderen worden opgehaald.
    De woede is groot. Er is een gevoel dat er niets wordt gedaan tegenover de aanhoudende agressie. De woede kwam tot uitbarsten in de staking, maar er was direct een besef dat er meer zal nodig zijn dan een staking. Morgen kan gewoon een nieuwe daad van agressie volgen.
    Wellicht zal opnieuw gezegd worden dat de reizigers de dupe zijn. De chauffeurs vinden het spijtig dat de reizigers tevergeefs moesten wachten op hun bus, maar wat konden ze doen? Als ze niet reageren, zal het geweld niet gestopt worden.
    Er is wel verwarring over wat er kan gedaan worden tegenover het geweld. Die verwarring laat ruimte voor racistische opmerkingen, maar dat biedt ook geen antwoord. Feit is dat de meeste agressiegevallen gelinkt zijn aan discussies over vervoersbewijzen. De eis voor gratis en degelijk openbaar vervoer is niet enkel op ecologisch vlak belangrijk, maar zou ook voor de veiligheid van de chauffeurs een enorme stap vooruit betekenen.
    Daarnaast is het duidelijk dat de afbouw van de openbare diensten agressie in de hand werkt. Een tweede man op de bussen zou een stap vooruit kunnen betekenen. Maar het moet wel gekaderd worden in een algemene politiek van meer middelen voor openbaar vervoer waardoor het gratis kan worden gemaakt voor de gebruikers en waardoor de frequentie en de omvang van de dienstverlening kan worden uitgebreid. Daarvoor zal ook extra personeel nodig zijn, nu al zijn er ernstige tekorten wat leidt tot onverantwoord lange shiften of werkroosters.
    De chauffeurs moeten de kracht van de spontane staking gebruiken om te werken aan een eisenplatform en een campagne die kan leiden tot een daadwerkelijk einde aan het geweld. Dat kan door samen op te komen voor meer middelen!

  • Toekomst Bombardier Brugge onzeker

    Gisteren schreef de krant De Standaard dat de NMBS gesprekken is gestart met het Duitse Siemens voor de levering van treinstellen voor het Gewestelijk Expressnet (GEN) van Brussel ter waarde van meer dan anderhalf miljard euro. Dit nieuws zorgde meteen voor onrust bij Bombardier in Brugge omdat ze hadden gehoopt om het contract binnen te halen.

    Bombardier was samen met drie andere ondernemingen in de running om het contract binnen te halen. Het bedrijf zou het niet gehaald hebben. De woordvoerder van Bombardier Brugge stelt dat de toekomst van de onderneming in Brugge en haar 850 personeelsleden op het spel staan. Vandaag is er nog werk voor een aantal jaar door een bestelling van dubbeldekkers voor de NMBS en trams voor de MIVB. Dit biedt werk tot respectievelijk 2009 en 2013 maar voor de periode daarna zijn er nog geen orders binnen waardoor de toekomst van de vestiging in Brugge op het spel staat. Bombardier had eerder al gezegd dat de toekomst van haar vestiging in Brugge afhankelijk was van de bestellingen die ze in België binnenhaalden.
    Gisteren was er in Brugge een werkonderbreking en bijeenkomst op het stadhuis in Brugge. Deze werd bijgewoond door 300 werknemers waar de vakbonden steun zochten bij de lokale politici om druk te zetten op de direct van de NMBS om het contract alsnog toe te kennen aan Bombardier Brugge. De vakbonden stellen dat er niet alleen rekening moet worden gehouden met de prijs maar ook met de lokale tewerkstelling. De treinstellen van de concurrentie zouden volgens de vakbonden ook nog slechts op papier bestaan en van mindere kwaliteit zijn dan de treinstellen die in Brugge zouden worden gemaakt.
    Vrijdag trekt het personeel naar Brussel om druk te zetten op de directie van de NMBS. Landuyt (SP.a) reageerde al door te zeggen dat hij Leterme zou interpelleren over het verloop van de procedure. Leterme moet volgens Landuyt controleren of de gelijke behandelingen van de verschillende kandidaten wel is gewaarborgd. Pol Vandendriesche (CD&V) was op het stadhuis aanwezig en wil een ‘signaal’ van alle Brugse parlementairen over de partijgrenzen heen.
    Bombardier, in Brugge beter bekend onder de naam de Brugeoise, is één van de belangrijkste werkgevers in de stad en het laatste bedrijf in België dat zelfstandig volledige treinen en trams maakt. Met het verdwijnen van de Brugeoise zouden er dus niet alleen 850 directe en 500 indirecte banen verloren gaan (volgens de directie) maar zou ook veel kennis en vaardigheid voorgoed verdwijnen uit ons land zoals dat eerder al het geval was in de scheepsbouw na de sluiting van de Boelwerf in Temse.
    De reactie van de vakbonden is begrijpelijk en het is goed dat ze meteen reageren en het initiatief nemen om de werkgelegenheid in Brugge te behouden, maar het is de vraag of protectionisme of de oproep om Belgische producten te kopen het beste antwoord is op de mogelijke beslissing van de NMBS om een bestelling te plaatsen bij Siemens. Uiteindelijk gebruikt Bombardier het argument van tewerkstelling in de eerste plaats om Belgische bestellingen binnen te halen tegen de beste voorwaarden om op die manier zoveel mogelijk winst te maken. Het eerste beste moment waar het even tegen zit en Bombardier Brugge er niet in slaagt – om welke reden dan ook – om een bestelling binnen te halen, wordt meteen gedreigd om de vestiging in Brugge te sluiten. De reactie van de Brugse politici is voorspelbaar. De hoeders van de vrije markt en het vrij verkeer van goederen en diensten binnen Europa draaien meteen 180 graden als ze geconfronteerd worden met de gevolgen en logica van hun eigen beleid van de afgelopen twee decennia.
    De gebrekkige financiering van de NMBS en de invoering van de marktlogica binnen de spoorsector zorgen ervoor dat de prijs één van de meest doorslaggevende argumenten is bij de keuze van een leverancier. De politici verwijten de NMBS enerzijds dat de kosten te hoog liggen, maar anderzijds wordt het bedrijf nu verweten dat het de goedkoopste optie zou kiezen. Ook de lokale politici werpen zich al decennialang op als verdedigers van de vrije concurrentie en de vrije markt. De reactie van Landuyt toont echter ook de beperkte mogelijkheden voor politici om te reageren. Iedereen in Brugge kent het belang van het GEN-contract voor Bombardier. De Brugse politici zijn ongetwijfeld al lang aan het lobbyen, maar dit heeft niet gewerkt. Nu willen ze zich indekken tegen boze reacties van het personeel.
    Het contract biedt maximaal werkgelegenheid tot 2016 en daarna bestaat het risico om weer geconfronteerd te worden met het een tekort aan bestellingen. Als de Belgische overheid de beslissing neemt – om welke reden dan ook – om treinstellen aan te kopen in het buitenland dan moet de overheid ook haar verantwoordelijkheid opnemen ten opzichte van de werknemers in Brugge die daar eventueel het slachtoffer van worden. Dat houdt meer in dan het stellen van parlementaire vragen of het geven van een ‘signaal’. De overheid moet er alles aan doen om de werkgelegenheid en kennis in Brugge te behouden zonder echter mee te stappen in de chantage van Bombardier dat eventueel ten koste kan gaan van de gebruikers van het openbaar vervoer, de belastingbetaler en op termijn het personeel zelf.
    Het is geen oplossing om Bombardier een blanco cheque te geven door bestellingen te plaatsen ongeacht de specifieke noden van het openbaar vervoer of de kosten ervan voor de gebruikers. Dat is de gemakkelijkste optie voor politici die de rekening niet moeten betalen en geen gebruik maken van het openbaar vervoer. Het biedt misschien een paar jaar continuïteit in Brugge maar daarmee worden de problemen enkel vooruit geschoven.
    Het enige mogelijke duurzame antwoord om het bestaan van de Brugeoise op langere termijn te verzekeren, is de nationalisering van de onderneming en het inschakelen van de kennis en vaardigheden van het personeel in de modernisering en uitbouw van het openbaar vervoer in ons land en de rest van Europa. Op die manier ben je niet langer afhankelijk van een grote multinational die niet is geïnteresseerd in de toekomst van de vestiging in Brugge, de toekomst van het personeel, laat staan de kwaliteit van het openbaar vervoer in ons land noch van de grillen van de internationale markt voor treinstellen. De dringende nood aan investeringen in meer openbaar vervoer (ook al om ecologische redenen) kan mee opgevangen worden door de kennis en vaardigheden die in Brugge aanwezig zijn. Waarop wachten om dat ook effectief te gebruiken?

  • Tekort aan middelen en personeel bij technische diensten De Lijn

    Vorige maandag (12 februari) kwamen 300 scholieren uit Mechelen te laat op school aan doordat 11 stadsbussen met pech buiten dienst stonden. Doordat de ‘vroege’ mecanicien gekwetst was geraakt aan de arm en bijgevolg niet kon komen werken. En aangezien er geen vervanger is, bleven de 11 bussen onaangeroerd staan.

    In het Mechelse zijn er al langer aanhoudende technische problemen met de bussen. Elke dag rijden er verschillende bussen niet uit wegens pech. Reizigers blijven in de kou staan, wat trouwens al tot agressie leidde. Een Mechelse buschauffeur stelt in de Gazet van Antwerpen: “Elke zondag vragen we ons af of er mandag een bus voor ons zal zijn of niet: gaan we mogen rijden, of moeten we een dag op ons achterste gaan zitten? Bijna elke dag vind ik mankementen aan mijn bus, aan de remmen, aan de versnellingsbak, enzovoort. Het technisch personeel kan het niet bolwerken. Bij de reizigers hebben wij het altijd gedaan en dat is geen leuke sfeer om in te werken.”

    Op het voorval van maandag reageert De Lijn verrast. “We hebben het niet zien aankomen” stelt de woordvoerder. Nochtans is voor diezelfde reden vorig jaar nog gestaakt in de regio Mechelen, maar sindsdien is er amper iets veranderd. De reizigersaantallen steigen al jaren fors, er worden nieuwe lijnen opgestart,… Maar de investeringen en middelen blijven achter.

    Alhoewel dit een extreem geval is, geeft dit geval in Mechelen een goed beeld van de situatie bij de maatschappij in heel Vlaanderen. Overal is er hetzelfde probleem, overal zijn de technische diensten onderbemand. Dit maakt dat bussen met mankementen toch in dienst rijden, met alle gevolgen vandien voor de veiligheid, of dat er gewoon ritten worden afgeschaft. Telkens zijn het weer het personeel en de reizigers die de dupe zijn van dit wanbeleid.

    Maar in plaats van te investeren in extra middelen en personeel, kiest De Lijn ervoor om weer maar eens 3,5 miljoen euro te gaan besparen op niet-gereden uren.

  • Ook Roemeense en Hongaarse spoorwegarbeiders gaan in actie voor meer loon

    Vorige vrijdag gingen de arbeiders bij de spoorwegen in zowel Hongarije als Roemenië in staking, bijgevolg reden er dan ook zo goed als geen treinen. In beide landen zijn er loononderhandelingen aan de gang. De staking blijft voorlopig bij één dag, maar verdere acties zijn niet uit te sluiten.

    In Roemenië eisen de spoorarbeiders een loonsverhoging van 12%, de Roemeense regering wil echter niet verder gaan dan 8%. Doordat de onderhandelingen in een impasse zaten, zijn een groot deel van de spoorarbeiders vrijdag dan ook in staking gegaan.
    Ook in Hongarije liepen de loononderhandelingen tot nu toe op niets uit. De Hongaarse spoorarbeiders eisen een loonsverhoging van 10 procent en een deel van het geld dat werd opgehaald bij de privatisering van de cargoafdeling.

    Momenteel zijn de onderhandelingen terug opgestart, dus nieuwe acties zijn zeker niet uitgesloten. De overwinning bij Deutche Bahn, waar de treinbestuurdersvakbond GDL o.a. een loonsverhoging van 11% en een uur arbeidsduurvermindering voor hetzelfde loon heeft verkregen, toont aan dat strijd loont.

  • Staking Berlijns openbaar vervoer. Personeel wil 12% opslag van rood-rood bestuur

    Afgelopen vrijdag om middernacht begon een staking van het Berlijns openbaar vervoerbedrijf Berliner Verkehrsbetriebe (BVG) en haar dochteronderneming Berlin Transport (BT). Zo goed als alle bussen, trams en metro’s van BVG bleven in de depots, terwijl ze op een normale werkdag tot 2,7 miljoen reizigers vervoeren. De staking duurde tot zaterdag 15u.

    De vakbond ver.di reageerde daarmee op de provocatie van de regionale werkgeversfederatie KAV (Kommunalen Arbeitsgebersverbands), die tijdens de onderhandelingen de dag ervoor een ‘aanbod’ deed, waarbij de lonen van het overgrote deel van de ongeveer 12500 personeelsleden tot en met 2010 bevroren zouden worden.

    Enkel de 1200 recentelijk – en tegen slechtere voorwaarden – aangeworven personeelsleden zouden eenmalig 200 euro krijgen, alsook een gespreide loonsverhoging van 6% tegen 2010. Zelfs dat is onvoldoende om de koopkracht te behouden vandaag de dag. Daarom riep de vakbond ver.di op tot een staking – die ongelofelijk succesvol was – en eist ze een loonsverhoging van 12%. Indien BVG niet met een beter voorstel over de brug komt, dreigt ver.di ermee de onderhandelingstafel te verlaten en op te roepen tot een staking van onbepaalde duur.

    BVG is 100% eigendom van de stad Berlijn, waar de sociaal-democratische SPD samen met de Die Linke regeert. Onder deze Rood-Rood coalitie heeft sinds 2004 een daling van de lonen plaatsgevonden. Die Linke wordt door zeer veel arbeiders verantwoordelijk geacht voor de matige lonen en het permanent personeelstekort. Ook in andere sectoren zoals de gezondheidszorg heeft Die Linke meegewerkt aan besparingen. In Berlijn voert ze een liberale politiek. Iets wat Die Linke in andere deelstaten net tracht te bestrijden. Meebesturen is niet de taak van een partij die zich wil opwerpen als verdediger van de arbeidersklasse.

    Recentelijk slaagde de kleine vakbond van treinbestuurders GDL er na 10 maand en een aantal – door de meerderheid van de bevolking gesteunde – stakingen in een akkoord met Deutsche Bahn, de Duitse spoorwegen, af te dwingen: een loonsverhoging van 11%, een eenmalige som van 800 euro en een verkorting van de werkweek van 41 naar 40 uur. De boodschap voor vele Duitse arbeiders, die allen geconfronteerd worden met een stijgende levensduurte, is duidelijk: strijd loont. De overwinning door GDL heeft zo een effect op de gehele Duitse arbeidersklasse – en dus ook op die vaan BVG.
    De strijdbaarheid onder de Duitse arbeiders is groot en is in een opgaande fase. Niet alleen het Berlijns openbaar vervoer staakte vrijdag. Ook in de vestigingen van het energieconcern Vattenfall legde het personeel het werk neer om hun eis voor een loonsverhoging van 8% kracht bij te zetten. Volgens ver.di betoogden in Berlijn alleen al 3000 personeelsleden. Daarnaast demonstreerde – eveneens in Berlijn – 200 personeelsleden van de operagebouwen tegen de CAO-loze toestand die al sinds 2003 bestaat. In Duitsland werd die dag ook gestaakt in de metaalsector en detailhandel.

    Op 22 januari vond een betoging plaats van 15000 man tegen de sluiting van een Nokia fabriek in Bochum (waar de directie dreigt om te delokaliseren naar Roemenië – het personeel mag overigens mee om daar te werken aan Roemeense lonen van 110 euro per maand…) . Uit solidariteit legden arbeiders van de nabije Opel fabriek meerdere uren het werk neer. Recent werden cijfers gepubliceerd waaruit bleek dat Duitsland in 2007 580.000 stakingsdagen kende, het grootste aantal in 14 jaar.

    Niet verwonderlijk als je kijkt naar de stijgende voedsel- en energieprijzen. In reële termen is de koopkracht van de Duitse gezinnen al vier jaar op rij aan het dalen – in 2007 met net geen procent, terwijl de werkdruk en -onzekerheid blijft stijgen. De strijdbaarheid van de arbeiders en de druk die ze op hun vakbondsleiding uitoefenen, lijkt met de dag groter te worden.

    De werkgeversorganisatie VKA publiceerde in november een 10-puntenprogramma voor de CAO-onderhandelingen in 2008, wat als een regelrechte provocatie beschouwd werd. Ze pleiten voor een verlenging van de werkweek en weigeren een reële loonsverhoging. Begin maart lopen de onderhandelingen af. Als er geen overeenkomst is, zijn stakingen zeer waarschijnlijk. Volgens ver.di zijn de voorbereidingen voor nieuwe stakingen in alle regio’s volop bezig.

    Wordt dus vervolgd…

  • Antwerpse bestuurders De Lijn in staking na agressie

    De chauffeurs van stelplaats Zurenborg gingen dinsdagmorgen voor 24 uur in staking. De aanleiding was een zoveelste agressiegeval, op lijn 14 kreeg een bestuurster slagen op een overvolle bus. Een groep scholieren uit Mortsel openden de deuren via de noodopening en duwden constant op de bellen. Aan de luchthaven van Deurne stopte de chauffeur en vroeg ze om de jongeren uit te stappen. De jongeren verlieten de bus, maar beschadigden de spiegel. De chauffeur wou de spiegel rechtzetten, maar werd op de grond geduwd en kreeg slagen.

    De directie van De Lijn belooft al jaren maatregelen tegen de toenemende agressie, maar er gebeurt weinig. Ook dinsdag waren er opnieuw beloften voor extra controles. Het personeel vindt het ruim onvoldoende. Ook het nationaal veiligheidsplan ‘Veilig op weg’ van De Lijn voorziet in extra controleurs op gevaarlijke trajecten/uren, maar daar zien we weinig van. Er zijn geen middelen voor.

    De veiligheidsproblematie kan niet opgelost worden met camera’s op de bussen (of trams). Nu zijn overigens maar een paar voertuigen hiermee uitgerust. Er zou op alle voertuigen opnieuw een tweede man/vrouw moeten komen die een oogje in het zeil kan houden zodat de bestuurder zich op de kerntaak kan richten: het rijden met de bus of tram. Dat zou ook de verkeersveiligheid ten goede komen.

    De meeste agressiegevallen ontstaan bij discussies rond geld (met wanbetalers) of gebreken aan de diensten (overvolle bussen of vertraging). De enige oplossing daarvoor bestaat uit gratis en degelijk openbaar vervoer met een betere frequentie en propere bussen. Ook ’s nachts.

    De Lijn is het daarmee blijkbaar niet eens: op 1 februari gaan de tarieven opnieuw omhoog. Dat zal weer voor ongenoegen en problemen zorgen, ook al door de slechte communicatie naar de reizigers, waardoor de chauffeur het weer mag gaan uitleggen.

    Een buschauffeur

  • Staking bij TEC in Luik wegens geweld

    De chauffeurs van de openbaarvervoersmaatschappij TEC in Luik hebben omstreeks 15 uur het werk neergelegd. Ze protesteren daarmee tegen verschillende gewelddaden tegen busbestuurders in de regio. Ongeveer 80 procent van de chauffeurs uit de stelplaatsen van Robermont en Jemeppe nam aan de actie deel.Gisteren bedreigde een groepje jongeren een buschauffeur van lijn 7 (Luik-Hermée) met een wapen, toen die naar hun vervoerbewijs vroeg. De chauffeur raakte niet gewond maar was zwaar in shock.Eerder op de dag kreeg een bestuurster op lijn 1 klappen van een autobestuurder in de wijk Guillemins. “Daarbij komt nog een aanval tijdens oudejaarsnacht. De busbestuurders hebben er genoeg van”, aldus Claude Vickevorst van de socialistische vakbond.Deze namiddag reden in de buurt van Luik slechts een 15-tal TEC-bussen uit. Waarschijnlijk zal er ook morgenochtend nog actie gevoerd worden.
    bron: De Morgen

    naschrift Libre Parcours:
    Ondanks het feit dat de agressie tegen personeel van het openbaar vervoer toeneemt wordt er veel te weinig rond gedaan. Op risicolijnen moet er een tweede man op de bus aanwezig zijn. In veel gevallen was dit in het verleden zo, maar die zijn al sinds lang weggesaneerd. Chauffeurs kunnen niet genoeg rekenen op bv. de dispatching die niet tijdig bereikbaar is, veiligheidsteams die door gebrek aan mankracht niet tijdig kunnen aanwezig zijn,… Door de jarenlange politiek van besparingen (of niet genoeg investeringen in vergelijking met de stijgende reizigersaantallen), op kap van het personeel, wordt datzelfde personeel steeds meer aan hun lot overgelaten
    Maar uiteraard is dit een maatschappelijk probleem. Het grootste deel van de agressiegevallen gebeurt met jongeren die zich van niets meer iets aantrekken, toch niks te verliezen hebben. Zorg dat zulke jongeren een deftige job en een toekomstperspectief hebben, zodat ze twee keer nadenken vooraleer ze een chauffeur aanvallen. Anderzijds moeten we strijden voor een degelijk, efficient en gratis openbaar vervoer. Openbaar vervoer is een basisdienst waar iedereen gebruik van moeten kunnen maken, ongeacht inkomen.

  • Record aantal reizigers

  • Gratis met MIVB bij snelheidsbeperking fijn stof

    De Brusselaars en de pendelaars zullen binnenkort gratis gebruik kunnen maken van het netwerk van de Brusselse vervoersmaatschappij MIVB wanneer er beperkingen zijn op het autoverkeer bij een vervuilingspiek veroorzaakt door fijn stof.De Brusselse regering heeft vandaag een ontwerp van besluit goedgekeurd over de beperkingen op het autoverkeer in het kader van het plan Bruxell’air, het Brusselse plan dat de strijd aanbindt met de vervuiling door het autoverkeer. Daarin wordt een jaarlijks bedrag van 600.000 euro voorzien, die gebruikt moet worden om het netwerk aan te passen aan de uitzonderlijke maatregel. (belga)

    bron: De Morgen

  • Trein had in negen jaar nooit zoveel vertraging. Een reiziger aan het woord

    Vorig bereikte slechts 89,2% van de treinen binnen een marge van 5 minuten de eindbestemming. Dat klinkt nog goed, zal je denken? Maar dan moet je nog eens 1,2% van de treinen meerekenen die werden afgeschaft: 15.849 treinen om exact te zijn. Wie naar Antwerpen-Centraal spoort kent het systeem: “deze trein is uitzonderlijk beperkt tot Antwerpen Berchem”. Omdat de keertijden te beperkt zijn, wordt het eindstation niet bediend. Na een vertraging komt er nog eens vertraging bij omdat je een andere trein moet nemen naar Centraal. Tussen Antwerpen en Brussel reed slechts 85,7% van de treinen op tijd.

    Vooral wie tussen Antwerpen en Brussel spoort, heeft dus pech. Als regelmatige pendelaar op die lijn heb ik dat zelf ook gemerkt. Jaar na jaar verslechterde de situatie. Vandaag reken ik er al niet meer op om in minder dan uur van Antwerpen naar Brussel te sporen. Gisteren was het bijvoorbeeld weeral prijs: ’s ochtends een vertraging van 20 minuten en ’s avonds opnieuw. De trein van 8u20 in Antwerpen Centraal kwam maar niet opdagen. ‘s Avonds probeerde ik de trein van 18u29 in Brussel-Centraal te nemen om op tijd in Antwerpen te zijn voor een vergadering om 19u30. Dat moest lukken, maar dan was er weer een vertraging van 20 minuten. Het was al de tweede keer op twee weken tijd dat ik hierdoor te laat kwam op een vergadering.

    46,5% van de vertragingen kwam door de NMBS zelf: vooral defect materieel. “Reizigersbewegingen” (als bijvoorbeeld een groep afstapt of opstapt) was goed voor 11%. De verantwoordelijkheid ligt telkens bij de directie van de NMBS die onvoldoende middelen en personeel ter beschikking stelt.

    De beste manier om te zorgen voor meer stiptheid? Meer personeel en meer middelen voor onderhoud van het materieel, langere rust- en keertijden (wat ook betekent dat er meer personeel en middelen nodig zijn) en meer treinen op lijnen met heel veel reizigers. Misschien ook een oproep aan het personeel: vraag de reizigers niet meer om hun “begrip” voor vertragingen, bedank ons ook niet voor dat begrip. Roep bij de volgende vertraging eens om dat de directie weigert om voldoende te investeren in personeel en middelen en dat de vertraging daar een gevolg van is! Succes gegarandeerd op de trein!