Libreparcours NL

Category: TEC

  • Brussel en Wallonië. Ondanks groene minister van mobiliteit… 65-plussers niet langer gratis op bus en metro

    Een jaar geleden reageerden alle gevestigde politici geschokt toen de topmanager van de Brusselse openbare vervoersmaatschappij Kris Lauwers in een interview met De Morgen voorstelde om de klanten meer “uit te melken” door de prijzen te verhogen, in het bijzonder die van de abonnees die korte afstanden even goed te voet of met de fiets kunnen afleggen. Dacht hij toen al aan de gepensioneerden die soms enkele haltes meerijden om naar de markt te gaan?

    Artikel door Boris Malarme uit de juni-editie van ‘De Linkse Socialist’

    Gepensioneerden uitmelken?

    Terwijl dezelfde politici recent nog in koor zwoeren dat de begrotingsmaatregelen van de regionale regeringen ‘pijnloos’ zouden zijn, schaffen ze nu het gratis openbaar vervoer voor 65-plussers af. Deze maatregel is al doorgevoerd in Wallonië (TEC) en nu ook in Brussel (MIVB). De discussie staat ook voor De Lijn op de agenda.

    Bij de MIVB zullen duizenden gepensioneerden voortaan 60 euro moeten betalen voor een jaarabonnement. Bij de TEC gaat het om 36 euro. Dat is misschien geen groot bedrag, maar het komt wel hard aan bij ouderen wiens pensioenen tot de laagste van Europa behoren. Op dit ogenblik ligt het inkomen van 20,3% van de gepensioneerden onder de armoedegrens.

    Van de 320.000 Waalse 65-plussers die van het gratis openbaar vervoer gebruik konden maken, zouden volgens de verwachtingen ongeveer 110.000 mensen een abonnement van 36 euro nemen wat 3,9 miljoen euro zou opbrengen. Zowat 60.000 mensen zouden van een verhoogde tegemoetkoming kunnen genieten. De helft zou geen nieuwe abonnement nemen. Het asociale offensief zal het isolement van ouderen versterken. Het beperkt hun mobiliteit nog verder en bijgevolg ook hun fysieke activiteiten, wat nochtans goed is voor de gezondheid en het welzijn.

    Solidair met jongeren?

    De Ecolo-minister van mobiliteit Philippe Henry kwam met een originele naam voor het nieuwe betalende TEC-abonnement voor 65-plussers: “solidariteitsbijdrage”. Het argument is hetzelfde als in Brussel: omdat de Franstalige gemeenschap de goedkope schoolabonnementen niet langer financiert, moet het gewest bij de ouderen besparen.

    Het is uiteraard de schuld van een ander machtsniveau, ook al zijn het dezelfde partijen (PS, cdH en Ecolo) die in alle meerderheden zitten. Alle gevestigde partijen verdedigen een besparingsbeleid dat de zwaksten eerst treft. Ze weigeren immers om de echte verantwoordelijken voor de crisis te laten betalen.

    Voor gratis en degelijk openbaar vervoer

    In 2009 kondigde de Brusselse gewestregering nog aan dat het gratis openbaar vervoer wou doorvoeren en dat mobiliteit een prioriteit was om iets te doen aan de files en de vervuiling.

    Sindsdien werd een andere richting uitgegaan. Er werd bespaard waarbij de gebruikers meer moeten betalen met aanhoudende prijsstijgingen. De prijzen stegen twee keer zo snel als de gemiddelde inflatie! Ook het personeel lag onder vuur: de arbeidsomstandigheden en de veiligheid op de werkvloer kregen het hard te verduren. In Wallonië maakten dezelfde partijen dezelfde verkiezingsbeloften die evenmin werden gehouden.

    Het ergste is dat de stelselmatige onderfinanciering leidt tot problemen die op termijn als excuus worden gebruikt om een privatisering op te dringen als ‘oplossing’ voor het slecht functioneren en de tekorten.

    Er wordt ons gezegd dat gratis niet meer kan. Het gaat evenwel om een politieke keuze en het is duidelijk dat we niet op de gevestigde politici kunnen rekenen. We moeten opkomen voor degelijk en gratis openbaar vervoer. Daartoe is er nood aan een radicaal plan van publieke investeren in openbaar vervoer, maar ook in scholen, rusthuizen, kinderopvang, sociale huisvesting,…

  • Oproep: woensdag 28 maart 2012 Europese betoging tegen privatisering transportsector

    Wij nemen hier de oproep van ‘the National Union of Rail, Maritime en Transport Workers’ (RMT) over:

    NATIONALISERING GEEN PRIVATISERING!

    RMT zal op 28 maart 2012 in Brussel samen met transportbonden van andere Europese landen betogen tegen het Witboek van Transport van de EU dat privatisering eist in alle transportsectoren.

    Deze betoging zal deel uitmaken van een actieweek van 26 tot 31 maart tegen het EU liberaliseringsbeleid en gedurende die week zullen transportbonden in heel Europa nationale betogingen en activiteiten houden om het EU betoog voor privatisering, fragmentatie, sociale dumping, outsourcing en aanvallen op collectieve arbeidsvoorwaarden en arbeidersrechten te benadrukken.

    Het hoogtepunt van de week zal de massabetoging zijn in Brussel op 28 maart. Het is essentieel dat RMT leden een zo groot mogelijke rol spelen in deze betoging waartoe we mee het initiatief namen.

    We roepen alle transportbonden en organisaties die het openbaar vervoer en het milieu verdedigen op zich te verzetten tegen de systematische vernietiging van nationale spoorwegmaatschappijen, jobs en veiligheidsvoorschriften door de implementatie van EU spoor liberaliseringspaketten.

    affiche 28 maart 2012

    engelstalige oproep op website RMT

    Libre Parcours roept de Belgische bonden ACV Transcom, ACOD Spoor, VSOA, OVS, ASTB, BTB, … op voorbeeld te nemen aan ACOD TBM en alsnog de oproep te onderschrijven en te mobiliseren.

  • TEC. Een actieplan dat personeel en reizigers verenigt is nodig!

    De laatste stakingsdagen die de TEC in de regio Luik troffen, n.a.v. een probleem met het statuut van de chefs van de technische ploegen, veroorzaakten veel commotie.

    Terwijl een facebook groep nu zaterdag oproept voor een betoging tegen de stakingen en voor de invoer van een minimum dienstverlening, is het eens te meer een gelegenheid om opnieuw te constateren hoe weinig ‘objectief’ de traditionele pers is in haar berichtgeving.
    Voor RTL-TVI, die een zekere reputatie opbouwde door het minste sociale conflict meteen door de modder te halen, was het een niet te missen buitenkans. Eén van haar reportages kondigde aan: “door de TEC gegijzelde Luikenaars” willen privatisering TEC. En de journaliste heeft het vervolgens over chauffeurs van de private lijnen die het werk niet neerleggen, zelfs al worden straatstenen naar de bussen gegooid. Er wordt nauwelijks uitgelegd dat men in de privé 12, soms zelfs 14 uren onafgebroken rijdt… En ja, staken is nuttig, en het laat toe de rechten van de werknemers te verdedigen, maar goed, daar praten we liever niet te veel over op de RTL.
    Ook het Luikse La Meuse heeft niet geaarzeld en van haar kant getiteld: “Staken de hersenen van de chauffeurs en de vakbonden?”. Het is niet met die toon en die arrogantie dat ze spreken over de besparingen of de winsten van de grote aandeelhouders, verre van… In feite werd de berichtgeving over de staking in de media eenzijdig gebruikt als een campagne om het idee van de minimum dienst en de privatisering van het openbaar vervoer te propageren.
    Een ander element is de oproep van twee Luikse studenten om te betogen tegen de stakingen van de TEC en voor de instelling van een minimum dienstverlening. Allebei verduidelijken ze echter tegen de privatisering van de TEC te zijn en te geloven in de openbare dienst. Natuurlijk begrijpen we dat deze staking, die plaatsvond in volle examenperiode, vele moeilijkheden teweeg brengt. Maar om echt tot een oplossing te komen, is het opleggen van een minimum dienstverlening bij stakingen geen hulp, integendeel. Voor de directie van de TEC was het de gelegenheid om besparingsmaatregelen er door te krijgen, de arbeidsomstandigheden en de lonen aan te vallen,… en de werknemers zijn niet de enigen die eronder lijden. Zoals gebruikers van openbaar vervoer maar al te goed weten, resulteert het gebrek aan middelen en personeel in vertragingen, afschaffing van lijnen,… Uiteindelijk,is het verdedigen van het stakingsrecht het verdedigen van een middel bestemd om te strijden voor een kwaliteitsvolle openbare dienst.
    Men staakt nooit voor zijn plezier, in tegenstelling tot wat sommige media ons proberen te doen slikken. Vaak, wanneer de officiële reden voor een staking onbetekenend lijkt, is het de druppel die de emmer doet overlopen. Het betreft daarom meer een ophoping van frustratie en woede tegenover een opeenstapeling van problemen. Maar zowel bij de TEC als bij de NMBS als elders, stapelen de problemen zich op zonder dat een actieplan bediscussieerd wordt en zonder dat de vakbondsleiding zich er al te veel van aantrekt. Anne Demelenne, de algemene secretaris van FGTB, heeft publieklijk afstand genomen van deze stakingsacties bij de zeer (zee) patronale ‘Cercle de Lorraine”, verduidelijkend dat de staking eerst werd ontketend door de CSC. Ze zou beter de strijd van de werknemers steunen!
    Stel je de impact voor die een sensibiliseringscampagne van syndicalisten van de TEC naar de reizigers toe zou kunnen hebben. Daarbij in detail uitleg verschaffend over de problemen van het personeel, op welk punt het leveren van een kwaliteitsvolle dienstverlening geschaad wordt,…. En dit door de verdeling van pamfletten, het uithangen van affiches aan de bushaltes,…  
    Het zal niet alleen mogelijk blijken de patronale propaganda in de media af te blokken. Maar er zal ook komaf gemaakt worden met het onbegrip van de reizigers. Men zal ze zelfs kunnen oproepen tot solidariteit. Zulke strijd, voldoende van te voren voorbereid, zal een sterke impact hebben. Niet alleen in de betreffende sector, want zulke strijd zou ook anderen tonen hoe de publieke opinie kan gewonnen worden en hoe je gebruikers kan betrekken in je strijd.

  • De media tegen stakingen bij het openbaar vervoer?

    Bij zowat iedere staking bij het openbaar vervoer is het opnieuw prijs: de media halen uit naar de stakers die de reizigers zouden “gijzelen” of toch minstens “pesten”. Deze benadering in de media is dezelfde langs beide kanten van de taalgrens, bij een staking van het personeel van de TEC (tegenhanger van De Lijn) stelde de krant La Meuse dat werd gestaakt omdat de chauffeurs dat leuk vinden.
     
    In geen enkele berichtgeving komt aan bod wat de problemen zijn die aan de basis van de acties liggen. Het gebrek aan noemenswaardige repliek vanwege de vakbonden zorgt ervoor dat ook steeds meer reizigers met de dominante retoriek in de media mee zijn. Dat leidt tot verwarring of oproepen om acties te voeren die de reizigers geen “pijn” doen.
    Wij denken dat het noodzakelijk is dat de vakbonden weerwoord bieden en duidelijk maken waarom het personeel en de reizigers dezelfde belangen hebben tegenover directies en regeringen die korte termijn winst willen maken in de plaats van openbare diensten aan te bieden.
    Het afschaffen van treinen en het sluiten van loketten en stopplaatsen zijn onderdelen van het beleid van de directie waarmee niet alleen de reizigers maar ook het personeel worden gepest. Zowel bij de NMBS als bij De Lijn doet de directie er alles aan om het pesten zo efficiënt mogelijk te organiseren: de uitgaven voor consultants nemen een ongeziene omvang aan.
    Het idee van acties als een betaalstaking (waarbij reizigers niet betalen) heeft beperkingen. De directie kan dit tegen het personeel gebruiken, het blijft immers een individuele actie van een chauffeur of de loketbediende en treinbegeleider die kan worden geïnterpreteerd als werkweigering of zelfs diefstal. Door het grote aantal abonnementen is het effect bovendien beperkt. Tenslotte voelt de directie niet de druk van buitenaf wegens het wegvallen van een deel van het openbaar transport.
    Wat wel moeten worden aangepakt, is de groeiende tendens van bedrijven om werknemers die als gevolg van een stakingsactie niet op hun werk geraken te verplichten om een dag verlof te nemen. Afwezigheid als gevolg van een staking elders, zou algemeen als geval van “overmacht” moeten worden erkend en bijgevolg als betaalde werkdag gelden, zelfs indien de betrokkene niet op zijn werk geraakt. Dat zou een onderdeel van een vakbondscampagne voor het stakingsrecht moeten vormen.
    Daarnaast is er nood aan een campagne om het personeel en de reizigers te informeren en te mobiliseren tegen alle aanvallen op de dienstverlening. Dat omvat ook het gebrekkig materieel en de arbeidsomstandigheden van het personeel. Gemotiveerd personeel dat met degelijk materieel een degelijke dienstverlening kan aanbieden, dat is wat ons vandaag ontzegd wordt door de marktlogica van directies en regeringen.

  • Staking bij TEC in Luik wegens geweld

    De chauffeurs van de openbaarvervoersmaatschappij TEC in Luik hebben omstreeks 15 uur het werk neergelegd. Ze protesteren daarmee tegen verschillende gewelddaden tegen busbestuurders in de regio. Ongeveer 80 procent van de chauffeurs uit de stelplaatsen van Robermont en Jemeppe nam aan de actie deel.Gisteren bedreigde een groepje jongeren een buschauffeur van lijn 7 (Luik-Hermée) met een wapen, toen die naar hun vervoerbewijs vroeg. De chauffeur raakte niet gewond maar was zwaar in shock.Eerder op de dag kreeg een bestuurster op lijn 1 klappen van een autobestuurder in de wijk Guillemins. “Daarbij komt nog een aanval tijdens oudejaarsnacht. De busbestuurders hebben er genoeg van”, aldus Claude Vickevorst van de socialistische vakbond.Deze namiddag reden in de buurt van Luik slechts een 15-tal TEC-bussen uit. Waarschijnlijk zal er ook morgenochtend nog actie gevoerd worden.
    bron: De Morgen

    naschrift Libre Parcours:
    Ondanks het feit dat de agressie tegen personeel van het openbaar vervoer toeneemt wordt er veel te weinig rond gedaan. Op risicolijnen moet er een tweede man op de bus aanwezig zijn. In veel gevallen was dit in het verleden zo, maar die zijn al sinds lang weggesaneerd. Chauffeurs kunnen niet genoeg rekenen op bv. de dispatching die niet tijdig bereikbaar is, veiligheidsteams die door gebrek aan mankracht niet tijdig kunnen aanwezig zijn,… Door de jarenlange politiek van besparingen (of niet genoeg investeringen in vergelijking met de stijgende reizigersaantallen), op kap van het personeel, wordt datzelfde personeel steeds meer aan hun lot overgelaten
    Maar uiteraard is dit een maatschappelijk probleem. Het grootste deel van de agressiegevallen gebeurt met jongeren die zich van niets meer iets aantrekken, toch niks te verliezen hebben. Zorg dat zulke jongeren een deftige job en een toekomstperspectief hebben, zodat ze twee keer nadenken vooraleer ze een chauffeur aanvallen. Anderzijds moeten we strijden voor een degelijk, efficient en gratis openbaar vervoer. Openbaar vervoer is een basisdienst waar iedereen gebruik van moeten kunnen maken, ongeacht inkomen.

  • Staking bij TEC

    Sinds 29 april zijn er acties bij de TEC (de Waalse openbare busmaatschappij). Er vonden werkonderbrekingen plaats die volgden op de onderhandelingen voor het beheerscontract 2004-2009 en de loononderhandelingen. De SRWT (de Waalse vervoersmaatschappij) schat dat er 15.667 000 euro nodig is om de veiligheid en de “menselijke middelen” te garanderen voor de komende vijf jaar.

    Nochtans wil ze maar 500.000 euro hiervoor ter beschikking stellen! Ze wil een loonsverhoging toestaan van 6% over twee jaar, inflatie-index en baremieke verhogingen inbegrepen. Een verhoging van 1,1% voor de chauffeurs zou dit betekenen, waarvan je de belastingen moet aftrekken en de gestegen kost van het leven die niet in de index zit vervat (o.a. de energieprijzen). In realiteit gaat het dus om een reële loondaling. De chauffeurs eisen dan ook een verhoging van 3% bovenop de index en de baremieke verhogingen.

    Op 9 mei werd de staking in gemeenschappelijk vakbondsfront (CGSP-CCSP) gevolgd door bijna 100% van het personeel in de openbare sector. Langs de kant van de privé, als we de meer landelijke zones en Luxemburg even buiten beschouwing laten, werd de staking opgevolgd door 30 à 40% van de arbeiders. Op woensdag 11 mei blokkeerden meer dan 100 bussen de toegangswegen naar Jambes, waar de SRWT haar hoofdzetel heeft. Voor de eerste keer, en hoewel de vakbonden een stakingsaanzeg hadden gedaan voor woensdag 18 mei om hun leden in te dekken, organiseerde de TEC een lock out. De leiding vroeg aan de regionale centra om de toegang tot de bussen voor de chauffeurs te blokkeren.

    André Antoine, CDH-minister voor transport, kondigde aan dat de chauffeurs tussen de 1500 en 2200 euro verdienen. Deze cijfers gelden enkel in het geval van een groot aantal overuren per maand en wanneer je er de maaltijdcheques bijtelt, net als de eindejaarspremies en vakantiecheques. Volgens Charly Covaert, woordvoerder van de CCSP (ACV-strekking) situeert het gemiddelde salaris van een chauffeur zich tussen de 1200 en 1300 euro.
    Een argument dat tegen de arbeiders wordt gebruikt, is dat van het budget met “gesloten enveloppe”. Wanneer de vakbonden zich hierover wenden tot André Antoine, antwoordt die echter dat ze bij de SRWT moeten zijn… Hij voegt daar aan toe dat er geen sprake kan zijn van een verhoging van het budget, want dat zou “ten koste gaan van de non-profit en de openbare diensten”. Verdelen om te heersen!

    Hoewel de vakbonden het ordewoord lanceerden om niet te staken tijdens de onderhandelingen, barstten die toch spontaan los, bijvoorbeeld in Henegouwen. Gezien de vastberadenheid van de arbeiders is het niet uitgesloten dat de beweging zich uitbreidt. Zeker als de SRWT weigert om toegevingen te doen.

    De onvrede bij de TEC is een uitdrukking van het gebrek aan middelen voor het hele openbaar vervoer. Enkele voorbeelden: arbeiders van de Lijn in Vlaams Brabant voerden actie op 6 mei om te protesteren tegen het slechte onderhoud van de bussen; in de regio van Aalst en in Oost-Vlaanderen waren er acties om nieuwe engagamenten te eisen en betere werkomstandigheden; in Brussel staakte de MIVB gedurende 6 dagen tussen oktober en januari laatstleden;… Enkel een strijdbaar syndicalisme en een uitbreiding van de staking kan toegevingen afdwingen en het openbaar vervoer – dat onder vuur ligt van de neoliberale politiek – behouden.