Libreparcours NL

Author: geert

  • Luik. Verslag en foto’s van het piket van het spoorpersoneel

    Het spoorpersoneel begon zondagavond aan de staking. Op het piket werd hard uitgehaald naar het besparingsbeleid van de regering. Er werd ook geklaagd over de toenemende prijzen. Sommigen bekritiseerden het kapitalistische systeem op zich, dat is “een slang die zichzelf in de staart bijt”, aldus een delegee.

    Aan het piket spraken we met Alain Maes van ACOD-Spoor. We begonnen de discussie over de staking van de openbare diensten op 22 december. Wellicht werd geen enkele andere regering in dit land ooit zo snel geconfronteerd met een dergelijke stakingsactie en kwam het ook nooit zo snel tot een algemene staking. “Op 22 december werd de staking heel snel opgezet en was het een succes. Die actie was vooral gericht tegen de aanvallen op de pensioenen. De mobilisatie gebeurde vooral via sms en over de telefoon. Nu was er meer tijd om de mobilisatie voor te bereiden en we hebben dat ook in gemeenschappelijk vakbondsfront gedaan. Er zijn schokkende argumenten: het feit dat de werkloosheid 7 miljard euro per jaar kost, dat er voor 10 miljard euro aan fiscale cadeaus wordt uitgedeeld. En dat levert niet eens de beloofde jobs op. Wie zijn dan de dieven?”

    Hij vervolgt: “We plaatsen deze strijd in een breder kader, dat van het kapitalisme. Het besparingsbeleid zal hier niet stoppen, het zoals een slang die in de eigen staart bijt.” Alain is ervan overtuigd dat de strijd zal voortgaan. “Er is nog veel werk voor de boeg. Niet iedereen weet waarover het gaat. Er duiken zelfs racistische ideeën op in de crisis, misschien minder openlijk als voorheen maar het is er wel.” Om daar tegen in te gaan is er nood aan krachtsverhouding en daartoe “moeten we verder gaan dan de technische verklaringen en terugkeren naar de basis van alles, met het marxisme en de linkerzijde. Het speculatiesysteem is gebaseerd op een productiesysteem waarbij wij alles produceren en waarbij eigenlijk alles aan ons moet toebehoren. Ik word soms als een rare vogel gezien als ik zoiets zeg, maar steeds meer mensen geraken ervan overtuigd.”

    Een andere spoorarbeider pikt erop in en heeft het over de zogenaamde inspanningen van de regeringen en de politici met de beruchte loonsverlaging van 5% voor de ministers: “Hoeveel duizenden euro’s hebben die nog over? Lachen ze ons misschien uit? Als ze dat verklaren, is het enkel om ons de bittere pil te laten slikken. Hoeveel moeten wij betalen?”

    Nog wat later spreken we met Michel, een oude communistische militant die al van de partij was in de stakingen van 1960-61. “Toen was ik 17 jaar. Er waren enorme betogingen. Maar de context was anders, er waren nog grote bastions van de arbeidersbeweging. Ik leerde de geschiedenis van de vakbonden van jongs af aan kennen. Vandaag is de geschiedenis van de strijd amper nog gekend. Er komen terug grote bewegingen, maar we moeten dat terug opbouwen. Maar de jongeren komen wel in acties. We zagen dat enkele jaren geleden met de acties tegen de globalisering of nu met de indignado’s.” Zijn kameraad Serge speelt op het gesprek in: “We hadden vroeger een strijdsyndicalisme, maar dat heeft plaats gemaakt voor een dienstenvakbond. We moeten terug naar een syndicalisme waarin strijdbewegingen belangrijk zijn, met vakbondsleiders die zich in de strijd lieten opmerken. We mogen niet bang zijn om de strijd aan te gaan. Het kapitalisme heeft ons niets te bieden, we moeten elders gaan kijken voor een alternatief. De crisis is niet voorbij, daartegenover moeten we de noodzaak van strijd naar voor brengen.”

  • Gent. Interview met verantwoordelijken van ACV Transcom en ACOD-Spoor

    Aan het piket aan het St Pietersstation te Gent spraken we zondagavond met Rezi Lambaere, de gewestelijk secretaris van ACV Transcom Spoor, en met Jozef Cnudde, de gewestelijk secretaris van ACOD-Spoor.

    Interviews door Thomas

    Station Sint-Pieters in Gent. Rezi Lambaere, gewestelijk secretaris ACV Transcom Spoor

    Het spoorpersoneel heeft twee redenen heeft om te staken. Het is een van de motoren van een algemene staking en bovendien hebben de besparingen van de regering Di Rupo toch een groot effect op de NMBS?
    “Natuurlijk. Enerzijds zitten we al 1.200 man aan personeel onder het voorstel van de directie. Dat heeft gevolgen voor stiptheid en zo meer. Maar ook voor de werking van de spoorwegen. De regering voorziet daarnaast 73 miljoen euro minder voor dotaties. Dat zal gevolgen hebben voor investeringen in infrastructuur en rollend materieel. Dat betekent opnieuw dat de stiptheid – die nu al slecht is – alleen maar zal verslechteren. De reiziger moet zich niet inbeelden dat het erop gaat verbeteren.”
    En de relatie tussen de vakbonden? Heeft de directie recent niet geprobeerd om ze tegen elkaar uit te spelen?
    “Ik denk dat wij een goede relatie hebben met onze collega’s. (Wijst naar het gezamenlijk piket.) Ik heb nog met mijn collega-vertegenwoordiger Jozef Cnudde gebeld over hoe wij de staking zouden aanpakken bijvoorbeeld. En ik denk ook dat er op nationaal niveau genoeg overlegd is.”
    Het is nu al de tweede keer op een maand tijd dat het spoorwegpersoneel staakt. Op 22 december was dat ook al het geval. Is het personeel nog altijd bereid door te gaan?
    “Je kunt zelf vaststellen dat de stakingsbereidheid er is. Op een zondagavond de mensen hier in het koude weer op een piket te krijgen, is niet zo evident. Maar ik denk dat we hier toch talrijk aanwezig zijn. De mensen beseffen weldegelijk waarom ze hier staan.”

     

    Station Sint-pieters in Gent. Jozef Cnudde, gewestelijk secretaris ACOD-spoor

    Wat is het effect van de bezuinigingen op het spoorpersoneel?
    “Het spoor wordt de laatste jaren hard getroffen. Ook in de toekomst zal dat door geplande herstructureringen zo zijn. De mensen zijn het beu: “iedere keer die structureringen”. We vragen ons af hoeveel geld dat het ons zal kosten. Nu al zien we tekorten.”
    Het is al de tweede maal dat het spoorpersoneel staakt sinds december. Is de stakingsbereidheid gebleven?
    “Ik zou durven zeggen dat het hetzelfde gebleven is. Je moet opletten: bij het spoor is er altijd al een grote stakingsbereidheid geweest. Cruciaal zijn vandaag de pensioenhervormingen. Veel mensen hebben toch schrik om langer te moeten werken. Maar een groot probleem voor ons is ook de berekening van het pensioen. Bij ons wordt dat op het laatste jaar berekend in plaats van op de laatste tien jaar. Een ander punt is de indexsprong want zoveel opslagen hebben we niet. Onze laatste CAO’s waren geen financiële CAO’s. Als we nu eens twee procent opslag zouden kunnen krijgen, is dat mooi meegenomen.”
    En wat is nu het punt waar de mensen hier echt voor op straat willen komen?
    “Bij het spoor heb je ook wel wat individualisme. Spijtig genoeg gaat het vaak over hun portemonnee. De omvang van de hervormingen zullen ze nog niet gewaar zijn. We zitten nog in een fase van aanwervingen want er is personeel te kort. Heel wat mensen gaan op pensioen. Maar het zou kunnen zijn dat binnen een jaar of twee de druk toch gevoelig toeneemt. Tenslotte komen we van 48.000 man terwijl we er nu 36.000 hebben. Tienduizend man minder voor hetzelfde werk. Dat kan niet blijven duren.”
    Dat zijn een pak redenen om actie te voeren. Hoe verliep de informatiecampagne?
    “Ik moet zeggen: vrij goed. We hebben toch wel een pak weerwerk moeten geven tegen de pers, want we krijgen mailtjes waarin staat “de pers zegt dat” terwijl wij dit zeggen. Media worden soms sneller geloofd dan wij. Dus de pers had een negatieve invloed en we hebben er veel tijd in moeten steken om de dingen duidelijk te maken en te tonen waar de problemen waren.”
    Media worden sneller geloofd, zegt u. Door het personeel? Of door de reizigers?
    “Wat in de pers verschijnt wordt door iedereen gemakkelijk aanvaard. Een voorbeeld is bijvoorbeeld de pensioenhervorming. Iedereen zit nu met vragen over zijn pensioen. Niemand is zeker.”

  • Verslag van het piket aan het zuidstation in Brussel

    Aan de NMBS was er een sterk piket. Het ongenoegen bleek uit het grote aantal aanwezigen op het piket. Nochtans worden oude maatregelen (zo is er een regel uit 1981) terug boven gehaald om de solidariteit en de staking te ondermijnen. Die oude maatregel houdt in dat een personeelslid van de NMBS op een ogenblik van staking zich in gelijk welk Belgische station mag aanmelden om daar zijn/haar arbeidsuren te presteren en daarvoor een loon te krijgen. Dat heeft niet gepakt. De woede onder het spoorpersoneel is blijkbaar sterker dan de manoeuvres van regering en directie.

  • Foto’s van het piket aan station Antwerpen-Berchem

    Zondagavond werd al van start gegaan met de staking bij het spoor. Aan Antwerpen-Berchem kwamen enkele tientallen militanten bij elkaar om het spoorverkeer plat te leggen. De stakerspost werd druk bijgewoond, zowel door spoorpersoneel als door sympathisanten. Het ongenoegen zit ook diep. De antistakingshetze in de media heeft hier eerder als een rode lap op een stier gewerkt: de vastberadenheid is enkel groter geworden. Gezien het asociale karakter van het beleid en de voorbereiding van volgende besparingsoperaties zal de steun voor het stakingskamp ook enkel maar toenemen.

    Foto’s door Jente

  • Waarom wij staken

    Aan Berchem-station vroegen we enkele stakers waarom zij daar stonden. Hierbij een video waarin we twee stakers aan het woord laten.

  • VTM-nieuws over de actie van de treinbegeleiders

    vmmaplayer={videoUrl:’http://flvpd.vtm.be/vtm_od/opgekniptnieuws/2012/01/21/PTL_20120121T131506_20120121_W_SPOORACTIE.mp4′,width:500,height:300,title:’Protest tegen spooragressie’,imageUrl:’http://static.vtm.be/sites/vtm.be/files/imagecache/mediaplayer_800x450/nieuws/image/2012/01/1327148855365_9_0.jpg’,url:’http://vtm.be/nieuws/binnenland/81639-protest-tegen-spooragressie’,iWatchUrl:’http://iwatch.be’,zoneId:’vtm-nieuws’};

  • Personeel in actie tegen onveiligheid bij de NMBS

    Vrijdagavond kwamen zowat 130 personeelsleden van de NMBS bijeen aan het station van Vilvoorde. Er werd geprotesteerd tegen het gebrek aan veiligheid. De afgelopen weken werden opnieuw verschillende personeelsleden het slachtoffer van agressie. ACOD-Spoor riep op tot een vreedzame actie om het ongenoegen te tonen tegenover het gebrek aan een antwoord van de NMBS op de toenemende agressie.

    Verslag en foto’s door Nico M (Brussel)

    De treinbegeleiders in Vilvoorde stelden dat ze actie voerden omdat ze het veiligheidsbeleid van de directie verwerpen. Ze willen meer ‘sociale controle’, met name meer personeel en meer begeleiding. De directie gaat echter een andere richting uit: er wordt bespaard op de openbare dienstverlening. Er wordt gesnoeid in het personeel, loketten worden gesloten,… Dat ondermijnt de sociale controle die nodig is om de veiligheid van het personeel maar ook van de reizigers te garanderen.

    Op dit ogenblik zouden er minstens 2.000 collega’s moeten bijkomen. Het personeelstekort en het gebrek aan middelen bedreigen niet alleen de veiligheid in de stations en op de treinen, de dienstverlening op zich wordt bedreigd. De directie bespaart door de kosten te drukken en de winstgevendheid op te voeren, dat is een voorbereiding op een liberalisering.

    Momenteel wordt vooral gesproken over de liberalisering van het goederenverkeer, maar de traditionele politici zullen zich hierna ongetwijfeld ook richten op het reizigersverkeer. Liberaliseren betekent duurdere tarieven, besparingen op onderhoud en veiligheid, slechtere arbeidersvoorwaarden,… In andere landen zagen we reeds dat dit de gevolgen van een liberalisering van het spoor zijn.

    We moeten met personeel en reizigers samen opkomen voor meer publieke middelen voor het openbaar vervoer. We willen niet betalen voor hun crisis door de openbare diensten in de uitverkoop te zetten. Er is meer personeel nodig om ook de veiligheid te verbeteren. Het personeel moet kunnen werken zonder bang te moeten zijn voor geweld. De reizigers moeten sereen kunnen reizen. De roep naar veiligheid is onderdeel van de roep naar meer publieke middelen.

    Reportage op VTM
    vmmaplayer={videoUrl:’http://flvpd.vtm.be/vtm_od/opgekniptnieuws/2012/01/21/PTL_20120121T131506_20120121_W_SPOORACTIE.mp4′,width:500,height:300,title:’Protest tegen spooragressie’,imageUrl:’http://static.vtm.be/sites/vtm.be/files/imagecache/mediaplayer_800x450/nieuws/image/2012/01/1327148855365_9_0.jpg’,url:’http://vtm.be/nieuws/binnenland/81639-protest-tegen-spooragressie’,iWatchUrl:’http://iwatch.be’,zoneId:’vtm-nieuws’};

  • De Lijn: niet besparen, maar investeren! Verzet organiseren met personeel en gebruikers!

    Door een Antwerpse buschauffeur

    Eind vorig jaar werd al aangekondigd dat in 2012 een ‘structureel tekort’ van 50 miljoen euro zal worden weggewerkt, met daarnaast nog eens een extra (niet structureel) tekort dat moet worden aangezuiverd.  Alsof dit nog niet genoeg is, worden in het kader van de 500 miljoen besparingen van de Vlaamse regering, de pijlen al op de ‘verspillers’ van De Lijn gericht. Met de N-VA op kop stonden de politici de afgelopen weken aan te schuiven om hun mening te geven over de ‘gratis-politiek’ bij De Lijn, de lage kostendekkingsgraad en de lege bussen. 

     De voorbije twee jaar is er al 70 miljoen euro bespaard bij De Lijn. Bij de aankondiging van deze besparingen in 2009 stelde Minister Crevits dat we moesten ‘snoeien om te bloeien’…  Het lijkt er nu op dat het snoeien om te bloeden zal worden. De besparingen van de voorbije jaren waren alles behalve pijnloos, zoals wel eens wordt voorgesteld. Er verdwenen circa 400 jobs en afhankelijk van regio tot regio werd de dienstverlening en/of arbeidsvoorwaarden afgebouwd. Zo werd in Gent het laatavondvervoer quasi afgeschaft en werd op verschillende plaatsen de buffer tussen twee ritten ingeperkt, met minder rusttijd en extra vertragingen tot gevolg. Heel wat lijnen werden ‘gereorganiseerd’ met als gevolg minder aanbod en overvolle bussen en de ritten in het weekend werden nog meer beperkt.

    Het is nog niet duidelijk wat de concrete besparingsmaatregelen voor 2012 zullen zijn, maar het is wel zeker dat dit een enorme impact zal hebben op de dienstverlening en de arbeidsvoorwaarden.  In december vorig jaar liet de Raad van Bestuur al weten wat de mogelijke pistes zijn om de besparingen door te voeren. In dit werkdocument werden aan Minister Crevits een aantal ‘opties’ voorgesteld om aan 40 miljoen besparingen te komen. Enerzijds wordt naar de inkomsten gekeken met de mogelijkheid om het gratis openbaar vervoer voor 65+ af te schaffen (het idee van een bijdrage van 30 euro per jaar circuleert), de verhoging van abonnementen voor niet-schoolgaande jongeren, het opdrijven van de controle op zwartrijden. Anderzijs worden ook de “kosten” onder de loep genomen met voorstellen zoals het terugschroeven van belbussen in het weekend, het heronderhandelen van arbeidsvoorwaarden en een reorganisatie van de technische diensten. Wel al concreet is de personeelsstop bij de technische diensten en bedienden en de doelstelling om het personeelsbestand daar met 5% in te krimpen. Dat betekent dat er bijna 200 banen verdwijnen, terwijl onder meer de technische diensten nu al met een structurele onderbemanning kampen.  

    Het gratisverhaal en de kostendekkingsgraad

    De aanval die de N-VA ingezet heeft, gaat nog verder. Deze partij eist dat de kostendekkingsgraad, de verhouding van de inkomsten tot de totale kosten voor De Lijn, fundamenteel stijgt. Volgens de N-VA ligt de kostendekkingsgraad met 15% veel te laag. De partij beweert dat het ‘gratisverhaal’ bij De Lijn niet meer houdbaar is en dat de kostendekkingsgraad tegen 2015 naar 17,5% moet.

    Niet enkel de 65+er komt in het vizier, ook een hele reeks categorieen die een jaarabonnement van 32 euro kunnen verkrijgen (het zogenaamde omnio-statuut, asielzoekers, mensen met een leefloon, houders van een WIGW-kaart (wezen, invaliden, gepensioneerden en weduwen),…) zouden hun reiskosten fors de hoogte in zien gaan. Deze maatregelen zouden de kostendekkingsgraad slechts beperkt optrekken en het zou niet volstaan om tegen 2015 de kostendekkingsgraad tot 17,5% op te trekken.

    Lies Jans, Vlaams volksvertegenwoordiger van de N-VA, berekende dat een bijdrage van 50 euro voor 65+ers op jaarbasis 12 miljoen euro extra inkomsten oplevert. De netto vervoersinkomsten in 2010 bedroegen 137,1 miljoen euro. Deze maatregel zou inhouden dat de kostendekkingsgraad 16% zou bedragen. Om aan 17,5% te komen, zullen ook anderen meer moeten betalen. Een omnipas (een abonnement op het volledige net voor reizigers tussen 25 en 64 jaar) kost vanaf 1 februari 232 euro per jaar. Bij het Nederlandse Connexion, dat een groot deel van het streekvervoer bij onze noorderburen in handen heeft, bedraagt dit maar liefst 2.449,5 euro. De kostendekkingsgraad zal er ongetwijfeld hoger liggen, maar tegen welke (maatschappelijke) prijs?

    De negatieve spiraal van het schrappen in de dienstverlening

    Ondanks de besparingsmaatregelen vervoerde De Lijn in 2011 volgens de officiële cijfers 551 miljoen reizigers, evenveel als in 2010 en dit met een beperkter aanbod. De vraag is hoelang dit zal blijven duren. Het gevolg van een beperking van het aanbod is dat steeds meer bussen, vooral in die spitsuren, eerder lijken op sardineblikken. Met een forse stijging van de prijzen en een verdere inperking van het aanbod, zouden de reizigersaantallen wel eens kunnen slinken. Minder reizigers betekent… minder inkomsten en een extra argument om de subsidies verder af te bouwen.

    Reizigers worden niet enkel geraakt door een verhoging van de prijzen, er is eveneens de inperking van het aanbod en de vermindering van het comfort. Het zijn de sociaal zwaksten die het hardste worden geraakt, zij kunnen zich vaak geen ander vervoermiddel permitteren. Veel van hen zullen overigens twee keer geraakt worden. De maatregelen van de regering Di Rupo bedreigen immers de uitkeringen en/of toekomstige pensioenen. Met een kleiner inkomen zal meer betaald moeten worden voor openbaar vervoer.

    Ook het personeel betaalt de rekening met hogere werkdruk, jobverlies en uitbesteding

    De afgelopen twee jaar gingen er al 400 jobs verloren en nam de werkdruk verder toe.  Al jaren  zien we een steeds grotere druk op chauffeurs door hun vaak onhaalbare rij- en rusttijden, toenemende agressie, overvolle bussen en materiaal dat in steeds slechtere staat verkeert. Dit zal er de komende jaren niet beter op worden. Daarbij komt ook nog dat onrechtstreeks de lonen onder druk staan. Indien het busaanbod in de weekends beperkt wordt, valt bijvoorbeeld de vergoeding voor zondagwerk weg. Het zijn net dit soort premies die het loon van een chauffeur nog relatief aantrekkelijk maken.

    De bedienden zullen hetzelfde werk moeten verrichten met 5% minder personeel en bij de technische diensten zal er waarschijnlijk zwaar worden gereorganiseerd. Dit is nochtans een cruciale dienst voor De Lijn. De voorbije jaren werd al niet meer deftig geïnvesteerd in de technische diensten, ondanks de groei van De Lijn.  Te weinig personeel, een gebrek aan opleiding, bussen en trams die steeds minder in orde zijn,…  In plaats van te investeren in de technische diensten om deze problemen op te lossen, wordt dit door de directie aangegrepen om steeds meer uit te besteden. Als nu nog verder wordt bespaard op de technische diensten zal dit de dienstverlening in gevaar brengen.

    Investeren in openbaar vervoer om de uitdagingen in de toekomst aan te gaan!

    Onze wegen slibben vast en onze luchtkwaliteit gaat verder achteruit. Hilde Crevits liet zelf berekenen dat De Lijn per uur 1,6 miljoen autokilometers uitspaart. Terwijl de traditionele partijen de mond vol hebben van het milieu en klimaat, Kyotodoelstellingen…  wordt het openbaar vervoer verder afgebouwd. Daarnaast is openbaar vervoer ook een sociale kwestie. In Londen is er het fenomeen van de ‘mobiliteitsarmoede’. Het openbaar vervoer is er zo duur dat steeds meer mensen worden uitgesloten. Is dit de weg die wij willen opgaan?

    Om de uitdagingen op vlak van milieu en vervoer aan te gaan, moet niet bespaard maar geïnvesteerd worden in openbaar vervoer. Dat openbaar vervoer moet voor iedereen een degelijk, efficiënt en veilig alternatief bieden dat toegankelijk is. Dat kan met gratis openbaar vervoer waarbij mobiliteit een basisrecht is voor iedereen.

    Verzet organiseren met gebruikers en personeel openbare diensten!

    De vakbond ACOD lanceert de campagne “Red De Lijn”. Vandaag wordt aan de raad van bestuur van De Lijn actie gevoerd door de vakbonden. Tegelijk wordt ook opgeroepen om mails te sturen naar minister Hilde Crevits en om op de facebookpagina van de minister boodschappen achter te laten. Hopelijk is dit het begin van een campagne tegen de besparingen waarbij de gebruikers actief worden betrokken.

    Maar het is niet enkel bij De Lijn dat er wordt bespaard, alle openbare diensten zitten in hetzelfde schuitje. Na de zware besparingen van de regering Di Rupo komt ook de Vlaamse regering nog eens met 500 miljoen extra besparingen. Om de putten die gecreërd zijn door een systeem van pure hebzucht en winstmaximilisatie te dichten, moeten wij betalen en worden onze openbare diensten afgebouwd.

    Gebruikers en personeel moeten zich organiseren om samen op te komen voor degelijke openbare diensten. In Brussel namen CGSP Cheminots en CSC Transcom recent het initiatief om personeel en gebruikers van het openbaar vervoer samen te brengen om gezamenlijk de verdediging en uitbreiding van het openbaar vervoer op te nemen. Dat is een goede stap. Daarnaast moeten we ook vermijden dat iedere sector een losstaand gevecht moet voeren tegen de besparingen. Een gezamenlijke strijd over alle sectoren heen met zowel personeel als gebruikers is de beste manier om de openbare diensten te verdedigen.

  • Red De Lijn!

    Oproep van ACOD TBM

    Op 18 januari wordt een syndicale actie in gemeenschappelijk front gehouden in de Centrale Diensten te Mechelen. Een delegatie van onze militanten zal zich voor u, voor ons, voor de reiziger, voor het openbaar welzijn in het algemeen,  een toegang verschaffen tot de Raad van Bestuur en een pleidooi gaan houden voor de “redding van het vervoersaanbod van De Lijn”.

    Het exploitatiebudget dat door de overheid aan De Lijn in 2012 zal worden toegekend is namelijk VER ONTOEREIKEND om de exploitatie zoals ze vandaag is, verder te zetten.

    Hierdoor zal er in 2012 onverantwoord veel moeten gesnoeid worden in het aanbod, en de Raad van Bestuur wordt verondersteld aan deze onwaardige begroting haar goedkeuring te verlenen tijdens de Raad van 18 januari.

    Dit zal zeer zware gevolgen hebben voor de reizigers en voor het personeel dat een verlies van tewerkstelling bij De Lijn met honderden banen tegemoet zal moeten zien.

    Wat de overheid van De Lijn eist is een ware schande!

    Wij willen dat onze bestuurders in de RVB duidelijk kleur bekennen, en wij willen NU uit hun monden horen in hoeverre zij het persoonlijk gaan opnemen voor de bescherming van het openbaar vervoer in Vlaanderen voor de verdere toekomst!

    Maar ook u kan makkelijk een zeer grote steen bijdragen:

    Wij roepen u op om in 24 uur tijd een  massamailing op te starten waar geen mailbox tegen bestand is!

    Zend van woensdag 18 tot donderdag 19 januari één simpele boodschap:

    RED DE LIJN    

    aan   hilde@hildecrevits.be

    Zend de mail vervolgens  door  naar uw familie, vrienden,  collega’s  en liefhebbers van het openbaar vervoer en dring erop aan deze actie mee te dragen, dit is echt in ieders belang!

    Of tik: RED DE LIJN in als prikbordbericht op de facebookpagina van de minister:

    www.facebook.com/pages/Hilde-Crevits/43956841284

  • Pamflet van Libre Parcours voor de acties op 22 december

    Libre Parcours zal aanwezig zijn op de stakingspiketten tijdens de acties op donderdag 22 december. Hierbij alvast het pamflet dat we daar zullen verspreiden. Hier kan je de pdf downloaden.

    Van Quickenborne voert het offensief tegen het spoorpersoneel op!

    Van Quickenborne probeert de pensioenhervorming door het parlement te jagen. Wat betekent dit wetsvoorstel concreet voor het spoorwegpersoneel?

    Zoals voor vele anderen betekent dit langer werken voor minder pensioen.
    Het rijdend personeel zal pas na 32 jaren rollende dienst mogen gaan op 57 jaar. Vandaag is het rustpensioen ingesteld op 55 jaar na 30 jaren rijdende dienst. Het sedentair personeel zal pas op 62 jaar kunnen gaan na een loopbaan van 40 jaar. Vandaag ligt de pensioenleeftijd op 60 jaar en de loopbaanvereiste op 35 jaar. Het venijn zit hem vooral in dit laatste. Iemand die na bijvoorbeeld 7 jaar horeca op 25 jaar begint aan de loketten, kan met de huidige regeling vertrekken op 60. Als de pensioenhervorming erdoor komt pas op 65.

    Vandaag wordt ons pensioen berekend op de ‘laatste wedde’. De regering wil het gemiddelde van de laatste tien jaar als basis. Dat zou een enorme inlevering zijn. Terwijl we ondanks de index, ondanks de perequatie verliezen aan koopkracht. Bovendien zal vrijwillige loopbaanonderbreking bij de pensioenberekening voor maximum 1 jaar gevaloriseerd worden.

    Bovenop de reeds geplande besparingen nog eens €300 miljoen wegsnijden. Bovenop de 650 posten die worden geschrapt in de ateliers, bovenop de bijna 2000 bij de centralisatie van de seinhuizen, de 200 bij de sluiting van loketten, de 130 door het afschaffen van treinen. Bovenop de goederenactiviteit die wordt voorbereid op een verkoop aan de privé.

    De reactie van de spoormannen en -vrouwen kent navolging in de rest van de publieke sector. Ze weerklinkt zelfs hier en daar in de privé. Dit is het startschot voor de mobilisatie naar de algemene staking van 30 januari 2012.

    De Lijn: 40 miljoen besparen?

    Bij De Lijn wil de directie 40 miljoen euro besparen. Daartoe is een receptenboek van maatregelen opgemaakt waaruit de regering kan kiezen. Het personeel en de gebruikers verliezen in alle gevallen.

    Onder de plannen onder meer het voorstel om het gratis openbaar vervoer voor 65+ af te schaffen, de Buzzypas duurder te maken voor niet-schoolgaande jongeren, het schrappen van lijnen en het “heronderhandelen van een aantal arbeidsvoorwaarden”.

    Er wordt al enkele jaren fors bespaard bij De Lijn. Door de afschaffing van veel bussen en trams, dalen de inkomsten (je kunt geen tickets verkopen als er geen bussen rijden…) waardoor De Lijn in een neerwaartse spiraal dreigt te verzeilen. Als we niet opletten is die 40 miljoen slechts een begin. Dit komt bovenop de algemene besparingsplannen van de regeringen.

    Informeren, sensibiliseren, mobiliseren om de algemene staking van 30 januari voor te bereiden

    Van Quickenborne spreekt van een besparingstrein. Dat hij niet veel verstand heeft van treinen, blijkt uit zijn voorstel om de pensioenrechten van machinisten te korten. Met hem achter het stuur, zijn seinen overbodig. Hij raast maar door.
    De vakbonden van de openbare diensten, spoormannen op kop, trekken het verzet op gang. Hopelijk blijft het daar niet bij en volgt een nieuwe datum om ook die diensten waar een mobilisatie meer dan 3 dagen vergt, op sleeptouw te nemen. Dat zou een goede voorbereiding zijn voor de algemene staking van 30 januari, publiek en privé samen.

    Nog voor 2 december hadden de Waalse en Brusselse metallos een actieplan kenbaar gemaakt waarmee de besparingslawine gestopt kan worden. Bij monde van voorzitter Nico Cué luidde het voorstel een 24-urenstaking in januari, en als de regering dan niet luistert 48 uur in april en zo nodig 72 uur in juni. Dat was nog voor Van Quickenborne het startschot gelost had. De timing moeten we wellicht herzien, maar het principe blijft overeind, al moet de 48 urenstaking wellicht al in februari of maart worden ingepland en een 72 urenstaking, niet vlak voor de zomer, maar al veel eerder.

    De vakbonden moeten uiteindelijk aan tafel gaan zitten, maar niet zonder een stevige knuppel achter de deur. Met een informatiecampagne in de bedrijven waar de gevolgen van de regeringsmaatregelen tijdens werkonderbrekingen worden besproken en acties democratisch worden voorbereid. Met regionale en sectorale actiedagen, stakingen en betogingen ter voorbereiding van een oplopende reeks algemene stakingen. We denken dat de centrale boodschap die we daarbij moeten overbrengen luidt: wij hebben de crisis niet veroorzaakt, wij zullen hem niet betalen!